พวกเขาแสดงถึงความกล้าหาญและอดทน ที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไปด้วยความหวังและความฝัน เพื่อที่เขาจะได้สามารถช่วยตนเองได้ และพึ่งตนเองได้

คนพิเศษเป็นตัวอย่างของความรักและการให้ มันเป็นโอกาสของเราที่จะได้เข้ามามีส่วนร่วมในการแบ่งเบาความทุกข์และแบ่งปันความสุขกับพวกเขา บทเรียนนี้สอนให้เราพึงพอใจต่อการมีกายและสมองที่สมบูรณ์ คนพิเศษคืออีกด้านหนึ่งของชีวิตเรา ที่เราต้องการมีส่วนร่วม เมื่อเราให้แก่ผู้กล้าหาญต่อชีวิตเหล่านี้ เราได้รับเป็นทวีคูน

เด็กพิเศษต้องการเพียงมือโตๆของผู้ใหญ่เช่นเรา เข้ามาช่วยพยุงหนูๆ ให้ได้มีโอกาสลุกขึ้น  ต่อสู้กับโลกใบนี้ และให้หนูน้อยได้โตขึ้นสานฝันได้สำเร็จ

คนพิเศษมีความร่าเริงและสนุกที่ได้อยู่ใกล้ ไม่มีเสียงบ่นตัดพ้อต่อความพิการทางกาย   พวกเขาพยายามจะเดิน จะพูด จะมอง จะฟัง พึ่งพาอวัยวะส่วนที่ยังใช้การได้ที่เหลืออยู่  และพยายามจะคิด แม้เพียงแต่จะคิดก็เป็นเรื่องยากสำหรับบางคนก็ตาม

เด็กพิเศษหรือผู้ใหญ่ เปรียบดั่งดอกไม้กลางทุ่งที่รอน้ำ เพียงหยาดฝนจากหัวใจของท่านไม่กี่หยด ก็ช่วยให้ดอกไม้บริสุทธิ์นั้นเบ่งบานรับแสงแดดเพื่อให้พลังชีพแก่ตนเองได้สายธารน้ำใจของท่านคือสะพานทอดให้คนพิเศษก้าวสู่ความฝันของเขาได้ในที่สุด